Talk:Casus 15/@comment-24.132.19.156-20140723111727

 Gonartrose is een degeneratieve gewrichtsaandoening van het kniegewricht, gekenmerkt door toenemende pijn na belasting, stijfheid en bewegingsbeperking. De belangrijkste pathofysiologische veranderingen zijn:

 ·           vermindering van dikte en kwaliteit van het kraakbeen;

 ·           verdikking van het subchondrale bot

 ·           osteofytvorming aan de randen van het gewricht

 ·           chronische ontsteking van het synoviale weefsel



Een osteotomie is een orthopedisch chirurgische ingreep waarbij een stuk bot wordt doorgenomen. Meestal wordt dit gedaan om een misvorming of verkromming te corrigeren. Ook kan door middel van een osteotomie een verkeerde belasting van een gewricht worden opgeheven. Soms wordt het bot volledig doorgenomen en vervolgens in een andere stand tegen elkaar gebracht, soms wordt er enkel een wig (driehoekig stuk) weggenomen.



Bij artrose van de knie (gonartose) is een osteotomie van het scheenbeen een veel voorkomende behandeling. Door de artrose wordt één deel (compartiment) van de knie vaak zwaarder belast doordat er O-benen ( varusstand ) of (zeldzamer) X-benen ( valgusstand ) ontstaan. Dit zorgt voor een vicieuze cirkel van zwaardere belasting, gevolgd door snellere slijtage, wat een verergering van de standsafwijking oplevert, wat weer leidt tot zwaardere belasting. Door een driehoekig stuk bot uit het scheenbeen te nemen, kan het been weer in normale stand komen te staan waardoor de slijtage minder snel gaat. Na het wegnemen wordt het bot met osteosynthesemateriaal vastgemaakt (met platen en schroeven). Dit wordt vaak bij relatief jonge patiënten gedaan, om de totale knievervanging door een prothese uit te stellen. Protheses hebben immers een beperkte levensduur.

Bij een grote valgusstandsafwijking (X-benen) wordt soms geen osteotomie op het scheenbeen, maar op het dijbeen uitgevoerd, om te zorgen dat de gewrichtsspeet horizontaal blijft.