Talk:Casus 15/@comment-24.132.19.156-20140723093753

Bursitis prepatellaris is meestal het gevolg van stoten of veel knielen, zoals dat voorkomt bij bepaalde beroepen (stratenmakers, stoffeerders) of sporten (judo, worstelen).7) Er bestaan een acute en een chronische vorm. De acute vorm wordt gekenmerkt door een ontsteking, die meestal aseptisch is. Van een chronische vorm is sprake als de zwelling na een aantal weken nog aanwezig is of frequent recidiveert. Wanneer de luxerende factor wordt weggenomen, heeft de aandoening meestal een gunstige prognose.8)

Het tractus iliotibialis frictiesyndroom ontstaat door terugkerende frictie van de tractus iliotibialis over de laterale femurcondyl.9) De tractus iliotibialis verschuift naar voren over de condyl bij kniestrekking en naar achteren bij kniebuiging. Het (pijnlijke) frictiemoment treedt op bij iets minder dan 30° kniebuiging. De aandoening komt vooral voor bij duursporters, zoals duurlopers en toerfietsers. Na aanpassing van de belasting en verbetering van de statiek die tot het syndroom geleid hebben, is de prognose van deze aandoening meestal gunstig.8)

Een bakercyste ontstaat waarschijnlijk doordat een in de knieholte aanwezige bursa vanuit het kniegewricht wordt gevuld als gevolg van een overproductie van synoviale vloeistof (hydrops), die door een ventielmechanisme moeilijk kan terugvloeien in het gewricht. Deze overproductie kan worden veroorzaakt door een al dan niet symptomatische intra-articulaire afwijking, zoals artrose, reumatoïde artritis of een meniscusletsel.10) Zolang de onderliggende oorzaak van de overproductie van synoviale vloeistof niet is weggenomen, zal de aandoening in wisselende mate aanwezig blijven.

Gonartrose is de resultante van een samenspel van meerdere factoren.11) Zowel systemische factoren (zoals erfelijke belasting,12) voeding,13) en botdichtheid14)) als lokale biomechanische factoren (zoals spierzwakte,15) overgewicht,16) werkgerelateerde belasting17) en knietrauma’s18)) beïnvloeden in meer of mindere mate het ontstaan van gonartrose. Gonartrose komt vaker voor bij (postmenopauzale) vrouwen dan bij mannen, maar een beschermend effect van (suppletie van) oestrogenen tegen het ontstaan ervan is niet vastgesteld.19)

Bij gonartrose is de belangrijkste verandering een vermindering van de dikte en kwaliteit van het kraakbeen. Als reactie daarop verdikt het onderliggende (subchondrale) bot en vindt aan de randen van het gewricht osteofytvorming plaats. Tevens ontstaat een chronische ontsteking van het synoviale weefsel. Het gevolg van deze processen is een onregelmatig gewrichtsoppervlak, benige verbreding van het gewricht, mogelijke verdikking van het gewrichtskapsel en soms ophoping van synoviale vloeistof (hydrops). De klinische manifestaties zijn pijn,20) bewegingsbeperking en op den duur verlies van functie. De artrose kan zich in de gehele knie voordoen of zich beperken tot het patellofemorale compartiment of het mediale of laterale tibiofemorale compartiment. In deze laatste gevallen kan een genu varum respectievelijk genu valgum ontstaan. Ook kan een varus- of valgusstand voorafgaan aan de artrose en bijdragen aan het ontstaan of verergeren van de artrose. Gonartrose heeft een wisselend progressief beloop. De ernst van de pijn en van de radiologische afwijkingen is niet gerelateerd aan de radiologische progressie van de gonartrose.21) Regelmatig kunnen tijdelijke exacerbaties optreden, gekenmerkt door een toename van de klachten en symptomen.